SPOŁECZEŃSTWO

Liliostope

Ludzie od zarania dziejów dążą do fizycznego piękna. Często robią to za wszelką cenę. Przykładem jest chiński zwyczaj krępowania stóp małym dziewczynkom.

Wszystko zaczęło się od tancerek pracujących na dworze dynastii Song. Owijając stopy bandażami, starały się ułatwić sobie pracę. Hamowały przy tym wzrost stóp, które mogły osiągnąć najwyżej kilka cali długości. Efekt przerósł najśmielsze oczekiwania. "Lilie" - jak nazywano małe stopy - tak bardzo przypadły mężczyznom do gustu, że wzbudziły zazdrość ich żon. Właśnie dlatego zwyczaj ten szybko przyjęły nie tylko chińskie arystokratki, ale także zwykłe kobiety z ludu.

Mniejsze stopy, lepsze życie

Większość, w szczególności mieszkających na prowincji Chińczyków, do niedawna wierzyło, że życie osób samotnych jest niepełne. Ich zdaniem dusze niezamężnych kobiet, czeka po śmierci wieczna tułaczka. Dlatego za chęcią przypodobania się i utrzymania przy sobie mężczyzny, kryła się nie tylko wola założenia rodziny i emocjonalnej realizacji, ale również motywacja religijna. Niektórzy uważali także, że charakterystyczny dla osób z małymi stopami chód, wzmacnia mięśnie kobiecych narządów płciowych.

Małe stopy poprawiały status społeczny. W szczególności dziewczynom z niższych warstw. Stwarzały bowiem pozór, że pochodzi ona z tak bogatego domu, że nie musi ruszać palcami u stóp. Przez to jej stopy stawały się niesprawne, co powodowało charakterystyczny chód. W związku z tym dziewczyna stawała się przysłowiową "dobrą partią" dla zamożnych kawalerów. Posiadanie stóp o normalnym rozmiarze dyskwalifikowało ją w oczach matki potencjalnego pana młodego. A przecież to ona wybierała kobietę życia dla swojego syna.

Okaleczone...

Zabiegowi krępowania stóp poddawano już trzyletnie dziewczynki. Na początku moczono je w ciepłej wodzie, potem możliwie najkrócej obcinano paznokcie. Po odpowiednim masażu, małe palce były łamane i ciasno owijane bandażami. Opatrunek zmieniano co drugi dzień. Efekty można było zauważyć gołym okiem dopiero po dwóch latach. Dla utrwalenia zabiegu, stopy były zawinięte czasem nawet przez dziesięć lat.

Chinki piękno przypłacały wielkim bólem. Kalekie stopy były gęściej unerwione niż normalne, w związku z czym wrażliwsze na ból. Paznokcie wrastały w ciało, a część palców odpadała z powodu niedokrwienia. W podeszłym wieku martwe stopy utrudniały kucanie i wstawanie z krzesła. Wydzielał się przy tym nieprzyjemny zapach. Często dochodziło również do infekcji, które niekiedy kończyły się śmiercią.

Osobliwe pamiątki

Zwyczaj krępowania stóp został potępiony przez dynastię Qing, która objęła władzę w XVII w. Nie odniosło to jednak zamierzonego skutku. Zmiany przyniosła dopiero rewolucja Sun Jat-Sena, która zakończyła się proklamowaniem Republiki Chińskiej. Krępowanie stóp zostało zdelegalizowane, a w teren wysłano specjalnych urzędników egzekwujących nowe prawo. Jednak mimo tego, w niektórych regionach Chin, zwyczaj ten przetrwał do lat 30. XX wieku, a ostatnia fabryka produkująca damskie buty w "dziecięcych" rozmiarach została zamknięta dopiero w 1980 roku. Tego typu buciki do dziś są atrakcją turystyczną, stanowiąc osobliwe i dość egzotyczne pamiątki z wakacji.

- Aż trudno uwierzyć, że taki zwyczaj przetrwał do czasów pierwszych podróży na Księżyc - dziwi się Piotr Orleański, absolwent Pekińskiego Uniwersytetu Języka i Kultury. Jak widać, piękno okazało się ważniejsze. Nawet od własnego zdrowia.

liliostope, krępowanie, stopy, chiny